TÜRK ORDUSUNUN İFTİHAR LEVHASI

TÜRK ORDUSUNUN İFTİHAR LEVHASI

Cihan tarihinde en çok savaşan millet Türkler olmuştur. Bu savaşların bir listesini çıkarmak, bilhassa eski zamanlar için, güçtür. Denilebilir ki 15. asırdan önceki Türk tarihi mütarekesiz bir savaştan ibarettir. Onun için ben burada yalnız Türkiye’yi, o da Osmanlı hanedanı zamanını aldım. Aşağıdaki liste Türk Ordusunun belli başlı savaşlarını gösteriyor. Bunlardan italik harflerle yazılmış olanlar bizim yenildiğimiz savaşlardır. Ötekilerse çoğunda yendiğimiz ve pek azında müsavi ehemmiyetsiz sınır kavgalarını almadım. Savaşların da (93 harbi), (Balkan harbi) gibi hususi isimleri yerine hangi millet ve devletlerle yapıldığını gösterdim. Artık bu listeye bakarak Türk çocukları kimin dost, kimin düşman olduğu hakkında hükümlerini versinler.

Yıl Müttefik. Düşmanlarımız Savaşların Adı
1364 Sırp-Macar-Romen (Eflak ve Boğdan) Sırp Sındığı
1364 Rum Biga’nın Zaptı
1365-1375 Rum Yanbolu, Vize, Kavala, Drama havalisinin Zaptı
1389 Sırp-Macar-Boşnak-Romen Kosova Meydan Savaşı
1391 Rum İstanbul muhasarası, Selânik ve Yenişehir taraflarının Zaptı
1395 Macar, Fransız, Alman, İngiliz, Çek, İtalyan, İskoç, Romen Niğbolu Meydan Savaşı
1422 Rum İstanbul’un Muhasarası
1422 Romen (Eflak) Tazminat alınarak sulh
1423 Rum Arnavut  
1428 Macar-Sırp  
1430 Rum-İtalyan (Venedik) Selâniğin Zaptı
1433 Sırp  –
1437-1444 Macar-Sırp-Romen-Leh-Alman  
1444 Macar-Sırp-Romen-Alman Varna Meydan Savaşı
1445-1446 Rum Mora Rumları Vergiye Bağlandı
1448 Macar-Romen-Çek-Alman İkinci Kosova Meydan Savaşı
1452-1453 Rum Bizans’ın mahvı ve İlhakı
1454 Rum-Arnavut  
1454 Macar-Sırp Sırplar yılda 30.000 duka vergiye bağlandı
1454-1455 Rodos  
1455 İtalyan (Ceneviz) Sakız Cenevizleri yılda 10.000 duka vergiye bağlandı
1455-1459 Sırp Sırbistan’ın mahvı ve İlhakı
1458 Rum-Arnavut Şimali Moranın zaptı
1459-1460 Rum-Arnavut Venediğe ait şehirler müstesna olarak bütün Mora’nın zaptı.
1461 İtalyan (Ceneviz) Amasra’nın zaptı.
1461 Rum Trabzon İmparatorluğunun mahvı ve ilhakı.
1462 Romen (Eflak) Rodos’un tahta çıkarılması ve 10.000 duka vergi.
1462 İtalyan (Ceneviz) Midilli’nin zaptı.
1463 Sloven Bosna Krallığının mahvı ve ilhakı.
1463-1479 İtalyan (Venedik) Moradaki Venedik şehirleriyle Arnavutluk ve Ağrıboz ilhak olundu. 100.000 lira tazminat alındı. Yılda 10.000 lira vergiye bağlandı.
1464 Macar  
1464-1467 Arnavut  
1475 Macar-Leh-Romen (Boğdan)  
1475 İtalyan (Ceneviz) Kırım ve civarı sahillerindeki Ceneviz şehirlerinin zaptı.
1479 Macar-Romen (Eflak)-Alman (Sakson)
1480 Rodos
1480 İtalyan Zanta, Santamavra adalarıyla Otrant’ın zaptı.
1482 Romen (Boğdan) Kili ve Akkermanın zaptı.
1485-1491 Mısır Tunusluların tavassutuyla ve müsavi şeraitle sulh.
1487 Romen (Boğdan)
1492-1493 Macar
1498 Leh
1498-1502 İtalyan (Venedik) Mora’da son kalan şehirlerin zaptıyla sulh.
1514-1516 İran Çaldıran meydan savaşı.
1516-1517 Mısır Mısır’ın mahvı ve ilhakı.
1520-1521 Macar Belgrat’ın zaptı
1522 Rodos Rodos’un ilhakı.
1526 Macar Mohaç meydan savaşı. Macaristan’ın ilhakı.
1529 Alman Viyana muhasarası.
1532 Alman
1533-1535 İran Irakeyn seferi.
1537-1540 İtalyan (Venedik) Arnavutlukta bazı kale ve adaların zaptı ve 300.000 lira tazminat alınması.
1537 Alman
1538 Romen (Boğdan)
1538 Portekiz Hindistan’da.
1541-1547 Macar-Alman Macaristan’ın öteki kısımlarının ilhakı, Avusturya’nın yılda 30.000 altın vergiye bağlanması.
1548-1549 İran Van vesaire kalelerin zaptı.
1551-1552 Alman
1552 Aziz Yahya Şövalyeleri Trablus’un Turgut Reis tarafından zaptı.
1553-1555 İran Amasya muahedesi.
1556-1559 Alman
1562 Alman
1565 Malta Turgut’un şehadeti.
1565-1568 Alman Siget’in zaptı.
1566 İtalyan (Ceneviz) Sakız’ın zaptı.
1568-1570 Arap Yemen’in fethi.
1570-1573 İtalyan (Venedik) – İspanyol – Papa – Savua – Malta Kıbrıs’ın fethi ve 30.000 duka.
1574 İspanyol Tunus’un zaptı.
1574 Romen (Boğdan)
1575 Alman-Hırvat Sınır harbi.
1578 Portekiz Fas’ta Krallarıyla birlikte Portekiz ordusunun imhası.
1578-1590 İran Azerbaycan, Gürcistan ve Lûristan’ın zaptı. Ferhat Paşa muahedesi.
1593-1606 Alman Zitvatorok muahedesi.
1603-1612 İran Nasuh Paşa muahedesi.
1615-1618 İran Serav muahedesi.
1620-1621 Leh
1623-1639 İran Kasr-ı Şirin muahedesi.
1633-1634 Leh
1641-1642 Rus Azak’ın zaptı.
1645-1669 İtalyan (Venedik) Girit’in zaptı.
1646 Rus Kırım Hanı’nın akınından dolayı Rusların Azağa hücum ve mağlubiyetleri.
1662-1664 Alman Vasvar muahedesi.
1672 Leh Bucaş muahedesi.
1673-1676 Leh
1677 Rus Cehrin seferi.
1682-1699 Alman-İtalyan-Leh-Rus Karlofça muahedesi.
1710 Rus Prut muahedesi.
1714-1717 İtalyan (Venedik)
1715-1718 Alman Pasarofça muahedesi.
1722-1728 İran
1730-1731 İran Ahmet Paşa muahedesi.
1731-1735 İran
1735-1739 Rus-Alman Belgrat muahedesi.
1742-1745 İran
1768-1791 Rus Kaynarca muahedesi.
1776 İran
1786-1791 Rus Alman Ruslarla Yaş, Almanlarla Ziştov muahedesi.
1798-1801 İngiliz-Fransız
1805-1812 Rus Bükreş muahedesi.
1807-1809 İngiliz
1827-1829 Rus Edirne muahedesi.
1852-1855 İngiliz-Fransız-Rus-İtalyan-Sardunya Paris muahedesi.
1876 Sırp-Karadağ
1877-1878 Rus-Romen-Sırp-Karadağ Berlin muahedesi.
1896-1897 Rum (Yunan)
1911-1912 İtalyan Trablus harbi.
1912-1913 Bulgar-Sırp-Yunan-Karadağ Balkan harbi.
1914-1918 Rus – İngiliz – Fransız – İtalyan – Sırp – Romen – Belçika – Karadağ – Amerikan – Japon – Yunan – Portekiz – Siyam vs… Sevr muahedesi.
1919-1923 Yunan-Ermeni-Fransız Lozan muahedesi.

Türk ordusunun bu hesap defteri bize epey şeyler öğretiyor. Bir defa toparlak hesapla 550 yıllık devirde en aşağı 275 yılın savaşla geçtiğini görüyoruz. Demek ki Türk Milleti son beş buçuk asırda ömrünün tam yarısını savaşta geçirmiş. Bu harikulâde bir neticedir. Çünkü bu kadar çok harpten sonra bir milletin yine zinde ve oldukça kuvvetli olarak yaşayabilmesi âdeta bir mucizedir. Başka hiç bir milletin hayatında bu kadar dövüş yoktur. İngilizlerle Fransızlar arasındaki yüz sene muharebesi bile hakikatte 110 yıldan fazla devam etmiş, fakat ancak bunun yarıdan azı harple yarıdan çoğu da mütareke veya sulhle geçmiştir. Hem de unutulmamalıdır ki yukarıdaki listede yalnız dış harpler vardır. Dahilî isyanlar ve harpler (meselâ bir çok Osmanlı-Karaman harpleri) bu listeye alınmamıştır. 11. asırda bütün İran, Azerbaycan, Irak ve Anadolu’ya yayılan Oğuz Türklerinin 1.500.000 nüfus olduğunu ve bu nüfusun 900 yıldır seferber halde bulunduğunu düşünürsek bu bir buçuk milyon Türk’ten ancak yarısının yerleştiği Anadolu’da bugün en aşağı 10.000.000 Türk’ün bulunması milletimizin hayat kaabileyetine çok parlak bir misal teşkil ettiğini teslim ederiz.

Yukarki liste, son beş buçuk asırlık tarihimizde hemen hemen bütün Avrupa milletleriyle harp ettiğimizi gösteriyor. Gerçi bu liste de İsveç, Norveç, Danimarka, Felemenk gibi milletlerin adı yoktur. Fakat düşünülmelidir ki bizim Alman harpleri dediğimiz savaşlara bütün bu şimal milletleri de yardımcı olarak iştirak etmişlerdir. İsviçre’de de ise bahse lüzum görmüyorum. Çünkü İsviçre bir millet değildir.

Bu milletler arasında Türkler yalnız Ruslarla Acemleri millî düşman olarak tanımıştır. Milattan önceki asırlardan beri bir birine düşman olan Turan ve İran’ın ezelî ve ebedî çarpışması Osmanlılar devrinde da ayrı dinî bir mahiyette devam etmiştir. Türk’ün kılıcına birkaç defa baş eğmek mecburiyetinde kalan hilekâr acemin son asırdaki müdafileri de hemen hemen tamamen İran da yerleşen Türkler olmuştur. İran’la olan 13 harbin biz yalnız 2 tanesinde yenilmişizdir. Ve bizi yenen de Afşar Türkü Nadir Şah olmuştur.

Ruslarla olan çarpışmalarımız da 13 tanedir. Bunun 6 tanesinde Ruslar 6 tanesinde de biz galip gelmişizdir. 1 tanesi müsavi olarak bitmiştir. Ruslar 6 galebelerinin 3’ünde bize karşı yalnız başlarına galip gelmişler, öteki 3’ünü müttefikleri sayesinde kazanmışlardır. Biz ise 6 galebemizden yalnız 2’sini müttefiklerimiz sayesinde elde etmişizdir. Bizim Ruslarla olan çarpışmalarımız yazılmamış bir destandır. Bu milletle olan savaşlarımız onların en kuvvetli bizim en zayıf zamanlarımıza tesadüf ettiği halde yine Türklüğün galebesiyle bitmiştir denebilir. Çünkü cihan savaşındaki Çanakkale müdafaamız Rusya’nın can damarını tıkamış ve onun ölümüne sebep olmuştur. Bununla beraber Türk-Rus mücadelesinin kat’i bir netice ile bittiği söylenemez.

Almanlarla olan harplerimiz bunlardan daha çoktur. Ve bunların en çoğu Türk silahlarının zaferiyle bitmiştir. Almanlar bizi yalnız başlarına hiç bir defa yenememişlerdir.

Bizden daima askerlik dersi alan milletlerden biri de Fransızlardır. Bunlar Osmanlılara karşı yapılan ehlisaliplere iştirak ettikleri gibi Girit’i kurtarmak için de yardımcılar göndermişler ve Napolyon kumandasında Cezzar Ahmet Paşadan dayak yedikten sonra son olarak da Çanakkale de ve kurtuluş savaşında cenup cephesinde bizimle aynı acemilik içinde boy ölçüşmüşlerdir. Fransızlar kendilerinin cesur bir millet olduklarını ikide bir ilân ederler. Fakat nedense bizimle olan harplerinde daima bunun aksi sabit olmuş ve Türk askerleri Fransızlarla “kılıçları kısa ama çizmeleri uzun” diye eğlenerek onların yalnız kaçtıklarını güzel bir nükte ile ima etmişlerdir.

Venedik ve Ceneviz adı altında bizden en çok dayak yiyen milletlerden birisi de İtalyanlardır. Romalıların bu şüpheli torunlarıyla 15 savaşımız vardır. Bunun 13’ünü biz, 2’sini onlar kazanmışlardır. Kazandıkları harbi de Almanya, Rusya ve Lehistan ittifakına borçludurlar. Öteki zaferleri ise yalnız 3.000 muntazam Türk askeri tarafından muhafaza olunan Trablus’a yaptıkları saldırıştır. İtalya buraya 60.000 askerle hücum etmiş, sonradan da 60.000 kişi daha sevk etmişti. Biz ise yalnız gizlice bir kaç zabit gönderebilmiştik. Bu 3.000 Türk bir kaç bin arabın yardımıyla İtalyanları tam bir yıl oyaladı. Arkasından Balkan Harbi çıkmasaydı kıyamete kadarda oyalardı. Ve vaziyet öyle göstermişti ki kazara Türkiye ile İtalya arasında kara yolu olsa Türk ordusu muhakkak Roma’ya girerdi. Zaten İtalyanlara Trablus’a saldırmak cesaretini veren de karadan hududumuzun olmaması ve donanmamızın yok denecek halde bulunmasıydı.

Şimdi de gazetelerde okuyoruz: Musolini atıp tutuyormuş. Şarka, Asya’ya genişlemek istiyormuş, filân… Hepimiz biliyoruz ki Musolini efendinin gözü Antalya ve İzmir’dedir. O buraya muhakkak saldıracaktır. Tabiî biz de kendisine lâzım gelen hürmette kusur etmeyeceğiz. Fakat herhalde Musolini efendi umduğunu değil bulduğunu yiyince şaşıracak, afallayıp sersemleyecektir.

Böyle zamanlarda insanın aklına derhal mazi geliyor ve kafamızda 2’ye karşı 13 rakamı derhal 2’ye karşı 14 oluyor…

Yukarki listeyi okuyan Türk çocuklarının 108 savaş içinde yalnız 14 mağlûbiyeti görünce göğüsleri iftiharla kabarabilir. Bugün, düşman ne kadar kuvvetli olursa olsun onu kendi vatanımızda yenmeye Türk ordusu kadirdir.

Evet, bugün tek başına Türk ordusunu yenecek hiç bir ordu yoktur.

Orhun Dergisi, 1934, Sayı: 6

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ