İSKİTLER – Kaynaklar ve Dipnotlar

İSKİTLER – Kaynaklar ve Dipnotlar
Dipnotlar:
[1] S. M. Arsal; Orta Asya, Ankara 1933, s. 39.
[2] A. İnan; Türk Tarihinin Ana Hatları, İstanbul, 1930, s. 52.
[3] Y. Z. Özer; “Son Arkeolojik Nazariyeler ve Subarlar”, II. TTKB, (1937), s. 115-125.
[4] B. Landsberger; “Ön Asya Kadim Tarihinin Esas Meseleleri”, II. TTKB., (1937, s. 98-114
[5] J. Junge; Saka-Studien, Leipzig 1939, s. 5.
[6] T. Tarhan; “Eskiçağ’da Kimmerler Problemi”, VIII. TTKB., (1979), s. 355.
[7] T. Tarhan; a.g.m., s. 365.
[8] W. Eberhard; Çin Tarihi, Ankara 1987, s. 38-39.
[9] G. Vernadsky; A History of Russia, I. New Haven s. 50.
[10] T. T. Rice; The Scythians, London 1958, s. 43.
[11] K. Kretchmer; “Scythae”, RE, IIA1, (1921), s. 923.
[12] Haredotos IV, 11.
[13] B. B. Piotrovsky; “İskitlerin Dünyası”, UNESCO’dan Görüş, XII, (1976), s. 6.
[14] M. İ. Rostovtzeff; Skythen und der Bosporus, Berlin 1931, s. 18.
[15] J. Junge; a.g.e., s. 2.
[16] A. Ayda; “Etrüskler’le İskitler Arasında Benzerlikler”, VIII. TTKB.; (1979, s. 288.
[17] K. Kretschmer; a.g.m., s. 923.
[18] D. D. Luckenbill; Ancient Records of Assyria and Babylonia, II., New York 1968, s. 517.
[19] A. Herrmann; “Die Saken und der Skythenzug des Dareios”, Afo, I, (1933), s. 158.
[20] J. Junge; a.g.e., s. 60-61.
[21] A. D. Mordtmann; “Über die Keilinschriften zweiter Gattung”, ZDMG, XXIV, (1870), s. 29.
[22] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 42.
[23] Herodotos IV, 64.
[24] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 61.
[25] Franke’nin verdiği bilgiye göre, Sai adı araştırma yapan sinologlar tarafından, Szu (Klaproth), Su (De Guignes), Sai (Remusat), Sse (Julien) ve Se (Schott) olarak da okunmuştur.
[26] O. Franke; Beitrage dus Chinesischen Quellen zur Kenntnis der Türkvölker und Skythen Zentralasiens, (?), 1904, s. 46.
[27] B. Ögel; Büyük Hun İmparatorluğu Tarihi, I, Ankara 1981, s. 184.
[28] G. Haloun; “Zur Üe-Tsi-Frage”, ZDMG 93, (1937), s. 251.
[29] W. Eberhard; “Çin Kaynaklarına Göre Orta ve Garbi Asya Halklarının Medeniyeti”, TM, VII/1, (1942), s. 137-139, 168.
[30] A. Herrmann; a.g.m., s. 13.
[31] Herodotos VII, 64.
[32] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 42.
[33] Herodotos VII, 64.
[34] Sami kökenli bir dil olan Arapçada “Türk” kelimesinin çoğulu olarak “Etrak” kelimesinin kullanılması gibi, “Aşguzai” kelimesi de çoğul olarak “İskitler (Sakalar)” manasında kullanılmış olabilir. Türk/Türkmen adının günümüzde de farklı dillerde farklı telaffuz ve imlalarının bulunması, bundan yüzyıllar öncesi “İskit” adının da değişik dillerde değişik telaffuz ve imlalarının bulunabileceğine işaret olarak kabul edilebilir.
[35] Çin kaynaklarında geçen “Sai” adının “Sak” olarak okunduğu sahanın uzmanları tarafından belirtilmektedir.
[36] E. Memiş; İskitlerin Tarihi, Konya 1987, s. 15
[37] J. Junge; a.g.e., s. 5.
[38] T. T. Rice; a.g.e., s. 33-34.
[39] J. Junge; a.g.e., s. 6.
[40] J. Junge; a.g.e., s. 67.
[41] A. Herrmann; a.g.m., s. 157.
[42] Strabon XI, 8, 2.
[43] J. Junge; a.g.e., s. 70.
[44] A. Herrmann; a.g.m., s. 159-160.
[45] J. Junge; a.g.e., s. 86.
[46] Herodotos IV, 101-102.
[47] Bug nehri.
[48] Dinyester nehri.
[49] Herodotos IV, 17.
[50] Dinyeper nehri.
[51] Herodotos IV, 18.
[52] Dinyeper nehrinin kollarından biri.
[53] Herodotos IV, 18. 
[54] Donetz suyu. 
[55] Kırım yarımadası.
[56] Kremnes deniz çarşısı, Azak Denizi üzerinde bir ticaret limanı idi.
[57] Don nehri.
[58] Herodotos IV, 20.
[59] Herodotos IV, 21.
[60] Herodotos IV, 12.
[61] T. Tarhan; “Eski Anadolu Tarihinde Kimmerler”, Araştırma Sonuçları Toplantısı Bildirileri, I, (1984), s. 113.
[62] Herodotos IV, 1.
[63] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 49-50.
[64] Plethron: 100 ayak: 29,6 m.’dir.
[65] Çoruh nehri.
[66] Parasang Fersahtır. 1 fersah yaklaşık 5,5 km.’dir.
[67] Ksenophon IV, 7, 18.
[68] H erodotos IV, 105.
[69] K. Kretschmer; a.g.m., s. 940.
[70] E. H. Minns; Scythians and Greeks, Cambridge 1913, s. 35.
[71] K. Zeus; Die Deutschen und Nachbarstamme, München 1937. K. Müllenhoff; “Über die Herkunft       und Sprache der Pontischen Skythen und Sarmaten”, Deutsche Altertumskunde, III, Berlin 1870-1900. W. Tomaschek; Kritik der altesten Nachrichten über den Skythischen Norden, I, Wien, 1888. J.     Fressel; Die Skytho-Saken die Urvater der Germanen, München, 1886. L. Wilser; Investigations in the Province of Gotho Slavonic Relations, St. Petersburg 1899.
[72] A. Herrmann; “Sakai”, RE, II, A1, (1921), s. 1798.
[73] K. Kretschmer; a.g.m., s. 925.
[74] J. Junge; a.g.e., s. 6. 
[75] J. Junge; a.g.e., s. 9.
[76] H. H. Van der Osten; Die Welt der Perser, Stuttgart 1956, s. 71.
[77] J. Potratz; Die Skythen in Südrussland, Basel 1963, s. 17.
[78] M. İ. Rostovtzeff; İranians and Greeks in South Russia, New York 1969, s. 60.
[79] R. Grousset;   Bozkır İmparatorluğu, İstanbul 1980, s. 24.
[80] İ. E. Zabelin; İstoria Ruskoy Jizni, Moscou 1876.
[81] K. Kretschmer; a.g.m., s. 923.
[82] E. Memiş; a.g.e., s. 22.
[83] B. G. Niebuhr; A Dissertation on the Geograpy of Herodotos and Researches into the History of   the Scythians, Getae and Sarmatians, Oxford, 1930.
[84] Burada Tatar ismi Orta Asya Türk manasında kullanılmıştır.
[85] G. Grote; History of Greece, III, New York 1857, s. 240.
[86] K. Neumann; Die Hellenen im Skythenlande, Berlin 1855.
[87] H. Kiepert; Lehrbuch der alten Geographie, II, Berlin 1878, s. 343.
[88] G. Nagy; Neprajzi Füsetek, 3, Budapest 1895.
[89] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 77.
[90] G. Kuun; Codex Cumanicus, Budapest 1981, s. LVII.
[91] E. H. Minns; a.g.e., s. 44.
[92] E. H. Minns; “The Scythians and Northern Nomads”, CAH, IX, (1970), s. 187.
[93] O. Franke; a.g.e., s. 60-61.
[94] E. Meyer; Geschichte des Altertums, I/2, Berlin 1926, s. 905.
[95] G. W. B. Huntingford; “Who were the Scythians?”, Anthropos, Wien, XXX, (1935), s. 785.
[96] W. Ruben; “Biyografi Tarihi için Türk, İran ve Hint Materyalleri: Kyros-Keyhüsrev-Krisna- Afrasyab-Alper Tunga”, DTCF Yıllık çalışmaları Dergisi I, (1940-1941), s. 698.
[97] H. H. van der Osten; a.g.e., s. 71.
[98] Molla Mehmed El’abeşi; Tarih-i Kavmi Türki, Ufa, 1909, s. 54.
[99] S. M. Arsal; a.g.e., s. 8.
[100] Ş. Günaltay; “Türk Tarih Tezi Hakkında İntibaların Mahiyeti ve Tezin Kat’i Zaferi”, Belleten, (1938), s. 349.
[101] Z. V. Togan; Umumi Türk Tarihine Giriş, I., İstanbul 1981, s. 34.
[102] M. F. Kırzıoğlu; Kars Tarihi, İstanbul 1953, s. 69.
[103] M. Guboğlu; “Romen Ulusunun Eski Türk Kavimleri ile İlişkileri Hakkında”, VIII. TTKB, II, (1938), s. 753.
[104] T. Tarhan; “Eskiçağ’da Kimmerler Problemi”, s. 358.
[105] B. Ögel; a.g.e., s. 186.
[106] M. Seyidof; “Altın Muharibin Soy Etnik Talihi Hakkında”, Kardaş Edebiyatlar V, (1983), s. 39.
[107] Y. Öztuna; Devletler ve Hanedanlar, ilk Çağ ve Asya-Afrika Devletleri, Ankara 1990, s. 127.
[108] S. Koca; Türk Kültürünün Temelleri I., İstanbul 1990, s. 31.
[109] Herodotos VI, 119.
[110] G. W. B. Huntingford; a.g.m., s. 785.
[111] Strabon XI, 5, 11.
[112] E. H. Minns; a.g.e., s. 44.
[113] T. Tarhan; a.g.m., s. 358.
[114] E. Memiş; a.g.e., s. 23.
[115] S. M. Arsal; a.g.e., s. 3.
[116] Z. V. Togan; a.g.e., s. 35.
[117] G. Kuun; a.g.e., s. 35.
[118] Ş. Günaltay; a.g.m., s. 349.
[119] Ş. Günaltay; a.g.m., s. 350.
[120] M. Seyidof; a.g.m., s. 31-32.
[121] M. Seyidof; a.g.m., s. 32.
[122] M. Seyidof; a.g.m., s. 34.
[123] M. Seyidof; a.g.m., s. 36.
[124] G. Kuun; a.g.e., s. LVII.
[125] G. Nemeth; “Türklüğün Eski Çağı”, Ülkü, XV, (1940), s. 806.
[126] G. Kuun; a.g.e., s. LVIII-LIX.
[127] Herodotos IV, 59.
[128] G. Kuun; a.g.e., s. LIX.
[129] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 9-70.
[130] A. D. Mordtmann; a.g.m., s. 77.
[131] O. N. Tuna; Sumer ve Türk Dillerinin Tarihi İlgisi ile Türk Dilinin Yaşı Meselesi, Ankara 1990, s. 38.
[132] O. Süleymanov; “Ceti Sudın Köne Cazbaları”, Kazak Edebiyatı, 11 Eylül 1970, s. 3.
[133] A. D. Mordtmann; a.g.e., s. 50.
[134] Herodotos IV, 59.
[135] S. M. Arsal; a.g.e., s. 10.
[136] M. Ergin; Orhun Abideleri, İstanbul 199, s. 78.
[137] S. M. Arsal; a.g.e., s. 10.
[138] S. M. Arsal; a.g.e., s. 10.
[139] M. Ergin; a.g.e., s. 25.
[140] A. Herrmann; a.g.m., s. 1797.
[141] S. Buluç; “Şaman”, İslam Ansiklopedisi, XI, (1979), s. 320.
[142] T. Tarhan; “İskitlerin Dini İnanç ve Adetleri”, Edebiyat Fakültesi Dergisi, 23, (1969), s. 148­149.
[143] Herodotos IV, 76.
[144] Hippokrates XCI-XCIV.
[145] Z. V. Togan; a.g.e., s. 34.
[146] Z. V. Togan; a.g.e., s. 34.
[147] E. H. Parker; A Thousand Years of the Tartars, New York 1924, s. 39.
[148] Herodotos IV, 61-63.
[149] S. M. Arsal; a.g.e., s. 11.
[150] Herodotos IV, 67.
[151] E. H. Minns; a.g.e., s. 87.
[152] Herodotos IV, 79.
[153] N. Y. Biçurin; Sabronie Svedeniy o narodah Obitavşih v Sredney Azii V drevnie Vremena, Moskva 1950, s. 78.
[154] E. H. Minns; a.g.e., s. 87.
[155] A. İnan; Makaleler ve İncelemeler, I, Ankara 1987, s. 326.
[156] Herodotos IV, 71.
[157] M. Ergin; a.g.e., s. 45-46.
[158] S. İ. Rudenko; Kultura Naseleniya Gornogo Atlaya V Skifskoe Vremya, Moskva 1953, s. 328.
[159] İ. H. Konyalı; “Mumya ve Türklerde Mumyacılık”, Tarih Konuşuyor, III, (1969), s. 1196­1199.
[160] Herodotos IV, 71.
[161] M. Ergin; a.g.e., s. 22.
[162] S. M. Arsal; a.g.e., s. 13.
[163] Herodatos IV, 76.
[164] M. Ergin; a.g.e., s. 18, 21.
[165] S. Buluç; a.g.m., s. 331.
[166] R. Grosset; a.g.e., s. 32.
[167] S. Koca; a.g.e., s. 35-36.
[168] Z. V. Togan; Türk İli (Türkistan) ve Yakın Tarihi, I, İstanbul 1942, s. 86.
[169] O. Süleymanov; a.g.m., s. 1-3.
[170] Z. V. Togan; a.g.e., s. 86-87.
[171] Z. V. Togan; a.g.e., s. 92-93.
[172] Ş. Kudayberdiulı; Türk-Kırgız-Kazak Hem Hanlar Şeceresi, Alma-Atı 1991, s. 63.
[173] M. Seyidof; Azerbaycan Halkının Soy Kökünü Düşünürken, Bakü 1989, s. 86.
[174] M. Seyidof; a.g.e., s. 86.
[175] M. Seyidof; a.g.e., s. 86.
[176] B. Hayit; Sovyetler Birliğindeki Türklüğün ve İslamın Bazı Meseleleri, İstanbul 1987, s. 449.
[177] M. Seyidof; a.g.m., s. 36.
[178] T. Tarhan; “Eskiçağ’da Kimmerler Problemi”, s. 365.
[179] W. Eberhard; a.g.e., s. 38-39.
[180] G. Vernadsky; a.g.e., s. 50.
[181] T. T. Rice; a.g.e., s. 43.
[182] K. Kretschmer; a.g.m., s. 923.
[183] Herodotos IV, 11.
[184] A. M. Mansel; Ege ve Yunan Tarihi, Ankara 1971, s. 169.
[185] D. D. Luckenbill; a.g.e., s. 207.
[186] Herodotos IV, 11.
[187] M. Streck; Assurbanipal un die letzten Assyrischen Könige bis zum Untergange Niniveh’s, Leipzig           1975, s. CCCLXXI.
[188] C. F. von Lehmann-Haupt; “Kimmerier”, RE, XI, 1, (1921), s. 398.
[189] T. Tarhan; “Eski Anadolu Tarihinde Kimmerier”, s. 110.
[190] T. Tarhan; “Bozkır Medeniyetlerinin Kısa Kronolojisi”, Tarih Dergisi, 24, (1970), s. 22.
[191] J. Lewy; “Kimmerier und Skythen in Vorderasien”, RLV, VI, (1926), s. 347.
[192] J. Von Prasek; Geschichte der Meder und Perser bis Makedonischen Eroberung, Darmstadt, 1968. s. 112.
[193] K. Tansug; “Kimmerler’in Anadolu’ya Girişleri ve M. Ö. 7. Yüzyılda Asur Devletinin Anadolu ile Münasebetleri”, DTCFD, VII/4, (1949), s. 536.
[194] Herodotos IV, 12.
[195] C. F. van Lehmann-Haupt; a.g.m., s. 406.
[196] J. Lewy; a.g.m., s. 347.
[197] T. Tarhan; “Eski Anadolu Tarihinde Kimmerler”, s. 113.
[198] H. Schmökel; Kulturgeschichte des alten Orients, Stuttgart 1961, s. 639.
[199] H. Schmökel; a.g.e., s. 639.
[200] O. Belli; “Urartular”, Anadolu Uygarlıkları, I, (1982), s. 175.
[201] O. Belli; a.g.m. s. 182.
[202] O. Belli; a.g.m. s. 178.
[203] M. Streck; a.g.e., s. CCCLXXIV.
[204] B. Landsberger; “Zu neuveröffentlichen Geschichtsquellen aus der Zeit von Asarhaddon bis Nabionid”, ZA, 3/37, (1927), s. 79.
[205] E. H. Minns; a.g.m., s. 189.
[206] F. Kınal; Eski Anadolu Tarihi, Ankara 1991, s. 258.
[207] Herodotos I, 103.
[208] C. F. von Lehmann-Haupt; a.g.m., s. 404.
[209] E. H. Minns; a.g.m., s. 189.
[210] T. T. Rice; a.g.e.
[211] E. Memiş; a.g.e., s. 28.
[212] Herodotos IV, 1.
[213] T. T. Rice; a.g.e., s. 46.
[214] Z. V. Togan; “Sakallılar”, BTTD, 17, (1986), s. 32.
[215] A. M. Mansel; a.g.e., s. 253.
[216] A. M. Mansel; a.g.e., s. 254.
[217] Z. V. Togan; a.g.m., s. 33.
[218] W. Hinz; “Zur Ġranischen Altertums kunde”, ZDMG, XCIII, (1939), s. 365.
[219] Z. V. Togan; a.g.m., s. 33.
[220] V. Sevin; “Anadolu‟da Pers Egemenliği”, Anadolu Uygarlıkları, I, (1982), s. 316.
[221] Herodotos IV, 87.
[222] A. M. Mansel; a.g.e., s. 255.
[223] Herodotos IV, 118-119.
[224] T. T. Rice; a.g.e., s. 47.
[225] Herodotos IV, 126.
[226] Herodotos IV, 127.
[227] T. T. Rice; a.g.e., s. 48.
[228] Z. V. Togan; a.g.m., s. 33.
[229] Herodotos IV, 117.
[230] Hippokrates LXXXIX.
[231] 231 Herodotos IV, 110.
[232] E. MemiĢ; a.g.e., s. 31-32.
[233] G. Vernadsky; a.g.e., s. 73.
[234] T. T. Rice; a.g.e., s. 50.
Kaynaklar:
Z. V. Togan; “Sakallılar”, BTTD, 17, (1986), s. 32.
A. M. Mansel; a.g.e., s. 253.
A. M. Mansel; a.g.e., s. 254.
Z. V. Togan; a.g.m., s. 33.
W. Hinz; “Zur iranischen Altertums kunde”, ZDMG, XCIII, (1939), s. 365.
Z. V. Togan; a.g.m., s. 33.
V. Sevin; “Anadolu’da Pers Egemenliği”, Anadolu Uygarlıkları, I, (1982), s. 316. Herodotos IV, 87.
A. M. Mansel; a.g.e., s. 255.
Herodotos IV, 118-119.
T. T. Rice; a.g.e., s. 47.
Herodotos IV, 126.
Herodotos IV, 127.
T. T. Rice; a.g.e., s. 48.
Z. V. Togan; a.g.m., s. 33.
Herodotos IV, 117.
Hippokrates LXXXIX.
Herodotos IV, 110.
E. Memiş; a.g.e., s. 31-32.
G. Vernadsky; a.g.e., s. 73.
T. T. Rice; a.g.e., s. 50. 
AA: Acta Archaologica.
Afo: Archiv für Orientforschung.
AH: Archaologia Hungarica.
ARSAL, S. M.; Orta Asya, Ankara 1933.
AYDA, A.; “Etrüskler ile İskitler Arasında Benzerlikler”, VIII. TTKB. I, (1979), 287-292.
BELLİ, O.; “Urartular”, Anadolu Uygarlıkları, I, (1982), 140-208.
BİÇURİN, N. Y.; Sabronie Svedeniy o narodah Obitavşih v Sredney Azii drevnie Vremena, Moskova 1950.
BTTD; Belgelerle Türk Tarihi Dergisi.
BULUÇ, S.; “Şaman”, İslam Ansiklopedisi, XI, (1979), 310-335.
CAH: Cambridge Ancient History.
CEA: Cambridge Encyclopadie der Archaologie.
DTCFD: Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi.
EBERHARD, W.; “Çin Kaynaklarına Göre Orta ve Garbi Asya Halklarının Medeniyeti”, TM, VII/1, (1942), 125-141.
EBERHARD, W.; Çin Tarihi, Ankara 1987.
EBERT, M.; “Südrussland, Skytho-Sarmatische Periode”, RLV, XIII, (1929), 52-114.
ERGİN, M.; Orhun Abideleri, İstanbul 1981.
FRANKE, O.; Beitrage aus Chinesischen Quellen zur Kenntnis der Türkvölker und Skythen Zentralasiens, (?), 1904.
GROTE, G.; History of Greece, III, New York 1857.
GROUSSET, R.; Bozkır İmparatorluğu, İstanbul 1980.
GUBOĞLU, M. “Romen Ulusunun Eski Türk Kavimleri ile İlişkileri Hakkında”, VIII. TTKB., II, (1976), 751-781.
GÜNALTAY, Ş., “Türk Tarih Tezi Hakkındaki İntibaların Mahiyeti ve Tezin Kat’i Zaferi”, Belleten, 899 (1938), 337-365.
HALOUN, G., “Zur Üe-Tsi-Frage”, ZDMG, 93, (1937), 363-380.
HAYİT, B.; Sovyetler Birliği’ndeki Türklüğün ve İslamın Bazı Meseleleri, İstanbul 1987.
HERODOTOS; Herodotos Tarihi, İstanbul 1973.
HERRMANN, A.; “Sakai”, RE, II A1, (1921), 1770-1806.
HERRMANN, A.; “Die Saken und der Skythenzug des Dareios”, Afo, I, (1933), 157-170.
HİNZ, W.; “Zur iranischen Altertumskunde”, ZDMG, XCIII, (1939), 363-380.
HİPPOKRATOUS; Hippokratous to Peri Aeron, Hydaton, Topon, Parisioi, 1816.
İNAN, A.; Türk Tarihinin Ana Hatları, İstanbul 1930.
İNAN, A.; Makaleler ve İncelemeler-I, Ankara 1987.
JUNGE, J.; Saka-Studien, Leipzig, 1939.
KINAL, F.; Eski Anadolu Tarihi, Ankara 1991.
KIRZIOĞLU, M. F.; Kars Tarihi, İstanbul 1953.
KİEPERT, H.; Lehrbuch der alten Geographie, II, Berlin 1878.
KİSELEV, S. V.; Drevnyaya İstoriya Yujnoy Sibiri, Moskova 1951.
KOCA, S.; Türk Kültürünün Temelleri, İstanbul 1990.
KONYALI, İ. H.; “Mumya ve Türklerde Mumyacılık”, Tarih Konuşuyor, III/15, (1969), 1196-1199.
KRETSCHMER, K.; “Scythae”, RE, II, A1, (1921), 923-942.
KSENOPHON; Anabasis, İstanbul 1944.
KUDEYBERDİULİ, Ş.; Türk-Kırgız-Kazak Hem Hanlar Şeceresi, Alma-Atı 1991.
KUUN, G.; Codex Cumanicus, Budapeşte 1981.
LANDSBERGER, B.; “Ön Asya Kadim Tarihinin Esas Meseleleri”, II. TTKB, 1987, 98-114.
LANDSBERGER, B.; “Zu neuveröffentlichten Geschichtsquellen aus der Zeit von Asarhaddon bis Nabionid” ZA, 3/37, (1927) 60-98.
LEHMAN-HAUPT, C. F. von.; RE, XI/1, (1921), 398-434.
LEWY, J.; “Kimmerier und Skythen in Vorderasien”, RLV, VI (1926) 347-349.
LUCKENBİLL, D. D.; Ancient Records of Assyria and Babylonia, II New York 1968.
MANSEL, A. M.; Ege ve Yunan Tarihi, Ankara 1971.
MEMİŞ, E.; İskitlerin Tarihi, Konya 1987.
MERHART, G. Von; Bronzezeit am Jenisei, Wien 1926.
MEYER, E.; Geschichte des Altertums, I/2, Berlin 1926.
MİNNS, E. H.; The Scythians and Greeks, Cambridge 1913.
MİNNS, E. H.; “The Scythians and Ndrthern Nomads”, CAH, IX, (1970) s. 187-205. MORDTMANN, A. D.; “Über die Keilinsçhriften zweiter Gattung”, ZDMG, XXIV, (1870), s. 1-85. NEMETH, G.; “Türklüğün Eski Çağı”, Ülkü, XV, (1940) 299-306.
ÖGEL, B.; Büyük Hun İmparatorluğu Tarihi, I, Ankara1981.
ÖZER, Y. Z.; “Son Arkeolojik Nazariyeler ve Subarlar”, II. TTKB, 1937, 115-125.
ÖZTUNA, Y.; Devletler ve Hanedanlar, İlk Çağ ve Asya-Afrika Devletleri, Ankara1990.
PARKER, E. H.; A Thousand Years of the Tartars, New York1924.
PİOTROVSKY, B. B.; “İskitlerin Dünyası” UNESCO’dan Görüş, XII, (1976), 4-8.
POTRATZ, J.; Die Skythen in Südrussland, Basel 1963.
PRASEK, J. Von.; Geshichte der Meder und Perser bis Makedonischen Eroberung, Darmstadt, 1968.
RE: Paulys Real Encyclopaedie der classicchen Altertumswissenschaft.
RİCE. T. T.; The Scythians, London 1958.
RLV: Reallexion der Vorgeschichte.
ROSTOVTZEEF, M. İ.; Skythen und der Bosphorus, Berlin 1931.
ROSTOVTZEEF, M. İ.; İranians and Greeks in South Russia, New York 1969.
RUDENKO, S. I.; Kultura Naselleniya Gornogo Altaya v Skifskoe Vremya, Moskova 1953.
SEVİN, V.; “Anadoluda Pers Egemenliği”, Anadolu Uygarlıkları, 1982, 310-332.
SEYİDOF, M.; “Altın Muharibin Soy-Etnik Talihi Hakkında”, Kardaş Edebiyatlar, V, (1983), s. 30­39.
STRABON, The Geography of Strabo, Cambridge 1969.
STRECK, M.; Assurbanipal und die letzten Assyrischen Könige bis zum Untergange Niniveh’s, Leipzig, 1975.
SÜLEYMANOV, O.; “Ceti Sudin Köne Cazbaları”, Kazak Edebiyatı, 25 Eylül 1970, s. 1-3.
TANSUĞ, K.; “Kimmerlerin Anadoluya Girişleri ve M. Ö. 7. Yüzyılda Asur Devleti’nin Anadolu ile Münasebetleri”, DTCFD, VII/4, 535-550.
TARHAN, M. T.; “İskitlerin Dini İnanç ve Adetleri”, Edebiyat Fakültesi Dergisi, 23, (1969), 145­170.
TARHAN, M. T.; “Bozkır Medeniyetlerinin Kısa Kronolojisi”, Tarih Dergisi, 24 (1970), 17-32.
TARHAN, M. T.; “Eskiçağda Kimmerler Problemi”, VIII. TTKB., I, (1979). s. 355-369.
TARHAN, M. T.; “Eski Anadolu Tarihinde Kimmerler”, Araştırma Sonuçları Toplantısı, I, Ankara 1984, 109-120.
THUKYDİDES, Peloponnessoslularla Atinalıların Savaşı II, Ankara 1975.
TOGAN, Z. V.; Türk İli (Türkistan) ve Yakın Tarihi, I., İstanbul 1942.
TOGAN, Z. V.; Umumi Türk Tarihine Giriş, I, İstanbul 1981.
TOGAN, Z. V.; “Sakalar” (I) BTTD, 17 (1986) 20-24.
TOGAN, Z. V.; “Sakalar” (VI) BTTD, 23 (1987) 30-34, TSAD: Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi.
TTKB: Türk Tarih Kongresi Bildirileri.
TUNA, O. N.; Sümer ve Türk Dillerinin Tarihi İlgisi ile Türk Dilinin Yaşı Meselesi, Ankara, 1990.
VERNADSKY, G.; A History of Russia, I, New Haven 1943.
VON DER OSTEN; H. H.; Die Welt der Perser, Stuttgart 1956.
ZA: Zeitschrift fur Assyriologie.
ZDMG: Zeitschrift der Deutschen Morgenlaendischen Gesellschaft.
ZVELEBiL, M.; “Der Aufstieg der Nomaden in Zentralasien”, CEA, München 1980.
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ